MIMPI ITU 2
'Toast je ke?' 'Nope... ade marmaled and sekaya. Which one?" Fasya mencebik sambil mengusap perut. Kerusi ditarik. Tangannya pantas mencapai roti bakar yang kuhulur. 'Scrambled egg ke at least... kenyanglah sikit,' rungutnya lagi. 'Boleh je... kalau kau bangun awal sikit,' jawabku bersahaja. Fasya tersenyum simpul. 'Tapi air tangan kau paling sedap Ad. Especially nasi goreng kampong kau yang super duper terbabom tu.' Aku buat tak layan. Kalau dah namanya anak manja tu, memang ada sajalah alasannya. Mujur pinggan mangkuk sendiri tahu nak basuh. Kalau tak memang naik angin aku dibuatnya. Aku kenal Fasya dah lama, sejak di kolej lagi. Kami sama-sama di tempatkan di bilik yang sama. Habis saja kuliah, masing-masing balik ke kampung halaman. Aku balik ke Banting, Selangor dan Fasya balik ke Sabah. Meskipun jauh beribu batu namun keakraban kami tak putus begitu sahaja. Kami tetap berhubung melalui email. Waktu tu, telefon pinta...